تحقيقات نشان داد: دارويي كه زماني براي درمان تب يونجه به كار گرفته ميشد ميتواند به طور چشمگيري علايم بيماري آلزايمر را در مبتلايان بهبود بخشد.
به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، اين دارو موسوم به ديمبون (Dimebon)، زماني به عنوان يك آنتي هيستامين در روسيه مجوز گرفت اما بعد از آمدن داروي بهتر از بازار خارج شد.
در حال حاضر پژوهشگران در آمريكا دريافتهاند كه اين دارو ميتواند حافظه، رفتار و توانايي، انجام فعاليتهاي ساده مثل غذا خوردن در بيماران مبتلا به آلزايمر را بهبود بخشد.
متخصصان نسبت به نتايج اين تحقيق كه در مجله لانست منتشر شده، با احتياط خوشبين و اميدوار هستند.
در آزمايش روي 183 بيمار در روسيه كه همگي مبتلا به آلزايمر درمان نشده بودند، به نيمي از اين افراد 20 ميلي گرم ديمبون 20 سه بار در روز داده شد در حالي كه نيمي ديگر در اين مدت از شبه دارو استفاده كردند.
پس از شش ماه از تمام اين افراد آزمايشاتي از جمله به خاطر سپردن فهرستي از واژهها و انجام كارهاي ساده به عمل آمد.
نتايج آزمايشات نشان داد: افرادي كه از اين دارو استفاده كردند در آزمايشات بهتر عمل كردند و از لحاظ شدت بيماري و رشد علايم آن نمره پايينتري گرفتند.
از سوي ديگر، بيماراني كه شبه دارو مصرف كرده بودند پس از شش ماه، نتايج آزمايشات آنها بدتر شد.
پس از آن در گروه كوچكتري از بيماران كه آزمايشات را تا شش ماه ديگر ادامه دادند با ادامه مصرف دارو حتي وضعيت بهتر شد.
دانشمندان ميگويند؛ هنوز دقيقا معلوم نيست كه اين دارو چطور عمل ميكند اما با آزمايش روي حيوانات نيز معلوم شده است كه تاثير حفاظتي روي سلولهاي عصبي در مغز دارد.
دكتر راشل دودي از كالج پزشكي بايلور در هرستون آمريكا در اين باره اظهار داشت كه بهبودي رو به پيشرفت كه در اين مطالعات مشاهده شد از اهميت خاصي برخوردار است.
وي افزود: در حال حاضر هيچ روش درماني اثبات شدهاي براي معالجه آلزايمر كه ظرف 12 ماه تاثير كند، وجود ندارد.
هم چنين داروي آلزايمر كه هم اكنون در بازار موجود است تنها براي بيماراني تجويز ميشود كه به نوع بسيار حاد بيماري دچار هستند.
يكي ديگر از پژوهشگران پروژه ميگويد: نتايج مطلوب آزمايشات قبلي ما را تشويق ميكند كه مرحله سوم آزمايشات را نيز آغاز كنيم.
هم چنين انجمن آلزايمر آمريكا با انجام تحقيقات بيشتر و مورد نياز در اين زمينه توافق كرده است.
بيماري آلزايمر يك ناراحتي مغزي است كه ويژگي اصلي آن تحليل رفتن تدريجي توان ذهني است. نوع پيش رونده اين بيماري در سنين بين 36 تا 45 سال بروز ميكند.
نوع خفيفتر بيماري كه علايم آن به تدريج و كندتر پيشروي ميكند بيشتر در سنين 65 تا 70 سالگي بروز مينمايد.
مهمترين علايم بيماري دشواري فزاينده در انجام كارهاي روزانه مانند وظايف شغلي و مديريت خانه و حتي دشواري در انجام كارهاي شخصي، تغييرات شخصيتي، ناتواني در شناسايي افراد آشنا، بي علاقگي به بهداشت و ظاهر، مشكل در غذا خوردن، حالت تهاجمي گرفتن و از دست دادن خودداري جنسي هستند.