بررسي فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد پوليپکتومي شده

بررسي فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد پوليپکتومي شده در بيمارستانهاي امام و اميراعلم


مقدمه

در حال حاضر بيش از سيصد هزار گونه قارچ در سراسر دنيا وجود دارد که از بين آنها حدود200 عدد،عامل ايجاد عفونت در انسان هستند.

اين پاتوژنهاي انساني از نوع قارچهاي درماتوفيت با شکل نامشخص تا ارگانيسم هاي مسؤول ايجاد عفونتهاي قارچي سيستميک تهديد کننده جان بيماران مي باشند.

در طي نيم قرن گذشته تغيير در بيماريها و روش درماني، منجر به افزايش اهميت عفونتهاي قارچي به خصوص پاتوژنهاي فرصت طلب شده است.


داروها:                                                                                بیماریها:

کورتيکواستروئيده                                                                ا ديابت

آنتي بيوتيکهاي وسيع الطيف                                                    لوسمي

سايتوتوکسيک ها                                                                   لنفوم

سرطانهاي پيشرفته


با دانستن اپيدميولوژي عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد شاید بتوان يکي از عوامل ايجاد و رشد پوليپ بيني را توجيه کرد و مانع رشد مجدد پوليپها، ايجاد عوارضشان و نياز به عمل مجددشان شد.


 

راهکارها:

- کشت قارچ از ترشحات بيني هر فرد مبتلا به پوليپوز بيني

- کشت قارچ از بافت پوليپ خارج شده توسط جراحي

- درمان ضد قارچ هم درجهت جلوگيري از عود پوليپ و هم کاهش، توقف در رشد پوليپ

- کاهش استفاده از داروهايي نظير کورتيکواستورئيدها براي طولاني مدت و قطره هاي گوناگون بيني

- کاهش مخارج اقتصادي: عمل مجدد ودرمان عوارض


اهداف

اهداف اين مقاله به قرار زير مي باشد:

الف. تعيين فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد

ب. تعيين فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد بر حسب سن

ج. تعيين فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد بر حسب جنس

د. تعيين فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد برحسب شغل

ه. تعيين تأثير فاکتورهايي مثل محل زندگي، عوامل زمينه اي (بيماريهاي زمينه اي و داروها) در ابتلاء به پوليپوز قارچي

و. تعيين درصد موارد مثبت لام مستقيم، کشت

ز. هدف نهايي کاهش ميزان موربيديتي حاصل از بيماري پوليپوزبيني و ارتقاء سطح سلامت جامعه


سوالات مطروحه


- فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد چقدر است؟

- فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد بر حسب سن چقدر است؟

- فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد بر حسب جنس چقدر است؟

- فراواني عفونتهاي قارچي در پوليپ بيني افراد بر حسب شغل چقدر است؟

- تأثير فاکتورهايي مثل عوامل زمينه اي و مستعد کننده و جراحي قبلي در ابتلا به پوليپ بيني قارچي چگونه است ؟

- درصد موارد مثبت لام مستقيم و کشت چقدر است؟


تحقيقات انجام شده در جهان

درمقاله pitzurra L

و همکاران در سال 2004 گفته شده که عدم تعادل موضعي در بيني ميان سلولهاي ايمني فعال شده و فعال نشده ممکن است بتواند پاتوژنيسيتي قارچها را توجيه کند.

در مقاله M  weschta

و همکاران در سال 2003 آمده که پيدا کردن قارچ آسپرژيلوس فوميگاتوس در پوليپوزبيني بدون علائم سينوزيت قارچي نادر است.

در مقاله Alma Riccheti و همکارانش 2002

پيشنهاد کننده اثر رينوسينوزيت آلرژيک قارچي بر رشد پوليپ بيني بوده است لاواژبيني با ضد قارچ مورد ارزيابي قرار گرفته است.

در مقاله Taylor my

سال 2002 مطالعه اي جهت يافتن راهي براي تشخيص قارچ در افراد مبتلا به رينوسينوزيت مزمن و پوليپ بيني fluorescein- labeled chitin- specific Binding pr توصيه شده است که حساسيت زيادي جهت تشخيص زودرس قارچها دارد.

در مقاله Grigoreas C

2002 مشخص شد که 2/4% بيماران دچار رينيت مزمن و آسم دچار پوليپ هستند که بايد دانست که قارچها از عوامل مهم ايجاد رينيت مزمن هستند.

در مقاله Gobe Mirkin

در سال 2002 گفته شده، عفونتهاي مزمن سينوس که همراه پوليپ بيني هستند غيرقابل درمانند. زيرا هنوز پزشکان علت مشخصي براي آنها نيافته اند.

در مقاله Bensliel P

بيان شده با توجه به ناشناخته بودن علت پوليپهاي بيني و عدم درمان مناسب تابحال سعي کرديم با ايمونوتراپي مشخص بر ضد قارچ کانديداآلبيکنس ثابت کنيم که شايد آلرژي به اين قارچ مسبب پوليپهاست.

در مقاله Ponikau JU

در سپتامبر 1999 گفته شده کشت قارچ از ترشحات بيني در افراد مبتلا به رينوسينوزيت مزمن با يا بدون پوليپ گرفته شده و 96% مثبت بوده، 93% بيماران که تحت عمل جراحي جهت درمان رينوسينوزيت مزمن قرار گرفته بودند، کشت قارچ مثبت داشتند.


تحقيقات انجام شده در ايران

- در سال 1376 خانم سبکبار به بررسي رينوسپوريديوم در پوليپوز بيني پرداخت که از 100 موردبيمار مبتلا به پوليپوز بيني، حدود 9 مورد از نظر قارچ مثبت شدند که 7% آسپرژيلوس فلاووس، 1% آسپرژيلوس فوميگاتوس ، 1% رايزوپوس جدا کرد.

- در سال 1375 خانم خاقانيان به بررسي عوامل قارچي در سينوزيت ها در مراکز بهداشتي درماني تهران پرداخت که حدود 7% قارچ در سينوزيت ها گزارش کرد.

- در سال 1373 خانم علوي حدود4/7% عامل قارچي در سينوزيت پيدا کرد که آسپرژيلوس فلاووس 93/0%، آلترناريا 5/5% و پسيلوماسيس 93/0% ديده شده (با يا بدون پوليپ) .

 

بررسي فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد از نظر زير گروه هيستوپاتولوژيك، توزيع سني، جنسي و محل آناتوميك آن در انستيتو كانسر و امام در طي سالهاي 1381 – 1371


كانسر تيروئيد يك بدخيمي نادر است و كمتر از 1 % نئوپلاسمهاي بدخيم انسان را شامل مي شود. اگرچه در سيستم اندوكرين شايع ترين بدخيمي است و مسئول بيشترين مرگ ناشي از سرطان غدد اندوكرين است.

كانسرهاي تيروئيد به طور معمول در عملكرد غده تيروئيد تغييري ايجاد نمي كنند در حالي كه ترشح غير طبيعي هورمون در ساير سرطان هاي غدد اندوكرين مي تواند منجر به علائم و نشانه هاي زودرس شود



طبق سیستم طبقه بندی

، کانسر تیروئید شامل انواع زیر می باشد:WHO

§ Follicular carcinoma (minimally invasive – widely invasive – oxyphilic cell type – clear cell variant)

§ Papillary carcinoma (papillary microcarcinoma – encapsulated variant – Follicular variant – diffuse sclerosing variant – oxyphilic cell type(

§ Medullary (c-cell) carcinoma (mixed medullary- follicular carcinoma)

§ Undifferentiated (anaplastic) carcinoma

§ Others (non-epithelial tumors – malignant lymphomas – Miscellaneous tumors – secondary tumors – unclassified tumors – tumor-like lesions)


§ كانسر پاپيلري شايعترين كانسر تيروئيد است. اساس تشخيص كانسر پاپيلري برپايه مشاهده ميكروسكوپيك پاپيلا است.

§ كانسر فوليكولاردومين كانسر شايع تيروئيد است. اساس تشخيص اين نوع برپايه مشاهده طرح ميكروفوليكول يا طرح ترابكولر است.

§ كانسرمدولاري سومين و آناپلاستيك چهارمين كانسر شايع تيروئيد است.

§ از نظر شيوع جنسي در زنان نسبت به مردان شايعتر است و در اغلب كشورها نسبت زن به مرد 3 – 5/1 به 1

مي باشد. علي رغم شيوع بيشتر كانسرهاي تيروئيد در زنان، شيوع كانسرهاي مخفي تيروئيد در زنان بيشتر نيست.

§ از نظر شيوع سني در مطالعه اي كه در نيوزلند در سالهاي 1987 – 1969 روي 212 مورد كانسر تيروئيد انجام شد ميانگين سني بيماران 46 سال گزارش شد.

§ در بالغين شيوع كانسرهاي تيروئيد با افزايش سن، افزايش مي يابد. پيك سني در كانسر پاپيلري 39 – 30 سال، در كانسر فوليكولار 49 – 30 سال و در كنسر آناپلاستيك بالاي 70 سال مي باشد.


§ اتيولوژي كانسر تيروئيد به طور كلي ناشناخته است اما كمبود يا زيادي يد در رژيم غذايي به خصوص در بروز كانسرهاي تمايز يافته نقش دارد. رادياسيون گردن بخصوص در انواع پاپيلري و آناپلاستيك اهميت دارد. همچنين بروز كانسرهاي پاپيلري و فوليكولار با تيروئيديت در ارتباط است.

رادياسيون سر و گردن بخصوص در كودكي با افزايش خطر كانسر پاپيلري همراه است. اثرات تماس با ايزوتوپ هاي راديواكتيو به نظر ناچيز مي رسد. كمبود يد رژيم غذايي با افزايش بروز كانسر فوليكولار همراه است. افزايش يد رژيم غذايي با بروز كانسر پاپيلري مرتبط است. همچنين افزايش مزمن سطح TSH با بروز كانسرهاي تمايز يافته تيروئيد مرتبط است.

كانسر مدولاري در 80 % موارد اسپوراديك و در 20 % موارد همراه با multiple endocrine neoplasia نوع IIb ياIIa  يا همراه تومورهاي فاميليال بدون سندرم MEN است.

در 7 – 3 % بيماران مبتلا به كانسر پاپيلري سابقه خانوادگي مثبت وجود دارد.


اكثر ندولهاي منفرد تيروئيد خوش خيم هستند. كمتر از 1 % ندولهاي منفرد تيروئيد بدخيم هستند. مواردي كه احتمال بدخيمي را بالا مي برند عبارتند از :

ندول منفرد در مقابل ندولهاي متعدد، ندول سرد (جذب يد راديواكتيوپايين)، جنس مرد،در دو انتهاي سني كودكان و سالمندان.


بقاي 5 ساله در كانسر پاپيلري 96 %، كانسر فوليكولار 91 %، كانسر مدولاري 80 % و كانسر آناپلاستيك 14 % ذكر شده است.


هدف كلي از انجام اين مطالعه بررسي فراواني كانسرهاي تيروئيد است و باتوجه به اينكه آمار دقيقي در مورد كانسرهاي تيروئيد وجود ندارد. لزوم انجام آن احساس

مي شود. ما در اين مطالعه به بررسي توزيع سني، جنسي، محل آناتوميك و منطقه اي كانسر تيروئيد و زير گروه هاي آن مي پردازيم. همچنين ريسك فاكتورهاي مهم كانسر تيروئيد شامل رادياسيون، سابقه خانوادگي و وجود ندول بررسي مي شود.


بررسي متون


§ تخمين زده مي شود كه در سال 2002 بيش از 200000 نفر مبتلا به كانسر تيروئيد شوند و 1300 نفر در اثر ابتلا به اين كانسر جان خود را از دست دهند.

§ همان طور كه بيان شد شيوع كلي كانسرهاي تيروئيد كمتر از 1 % است.

§ در مطالعه اي كه در سال 2004 بر روي 220 بيمار كه به دلايل مختلف تيروئيدكتومي شده بودند انجام شد 7/11 % مبتلا به بدخيمي بودند كه 15 نفر مبتلا به كانسر پاپيلري و 11 نفر مبتلا به كانسر فوليكولار بودند.

§ در مطالعه اي كه در سال 1997 در آلمان انجام شد، شيوع اين بدخيمي 5/1 – 5/0 % در بالغين و اطفال تخمين زده شد. در اين كشور سالانه 30 – 10 مورد جديد كانسر تيروئيد تشخيص داده مي شود.

§ در كتاب كلينيكال انكولوژي 2001 شيوع كانسر تيروئيد در آمريكا 5/1 % گزارش شده است.

§ در مطالعه اي كه در سال 1994 در ايتاليا انجام شد شيوع كانسر تيروئيد كمتر از 2 % گزارش شده است.

§ در تعدادي از مراكز ثبت كانسر افزايش بروز كلي كانسر تيروئيد در طي دهه هاي گذشته مشاهده شده است.

§ Devesa و همكارانش بروز كانسر تيروئيد را در جمعيت سفيدپوست در شش منطقه از آمريكا بررسي كردند و به اين نتيجه رسيدند كه بروز كلي كانسر تيروئيد بيشتر از 75 % در هر دو جنس در طي سالهاي 1940 تا 1970 افزايش يافته است. در مردان بيشترين افزايش در گروه سني 60 سال و به بالا و در زنان پيك سني زودرسي در گروه سني 39 – 20 سال رخ داد. در مقابل ميزان كلي مورتاليتي در طول اين مطالعه كاهش يافت.

§ در مطالعه اي كه در سال 1994 در ايتاليا انجام شد نشان داده شده است كه شيوع كانسرهاي تيروئيد بخصوص كانسر پاپيلري در حال افزايش است.

§ در اطلاعات بدست آمده از مركز اطلاعات كانسر آمريكا، از 53856 مورد كانسر تيروئيد در طي سالهاي 1995 – 1985، 79 % كانسر پاپيلري، 13 % فوليكولار، 9/2 % هارتل سل، 6/3 % مدولاري و 7/1 % كانسر آناپلاستيك بوده اند. در مطالعه ديگري بر روي 1103 بيمار كه در بيمارستان Essen آلمان تحت درمان قرار گرفتند، 61 % پاپيلري، 24 % فوليكولار، 7 % هارتل سل، 5 % مدولاري و 3 % آناپلاستيك گزارش شد. در اغلب مقالات كانسر پاپيلري 80 – 40 %، فوليكولار 40 – 10 %، مدولاري 10 – 1 % و كارسينوم آناپلاستيك 14 – 2 % گزارش شده است.

در مطالعه اي كه در سال 1997 در آلمان انجام شده است كانسر پاپيلري و فوليكولار 90 % و مدولاري 10 % ذكر شده است.

 

جدول مقابل از کتاب  clinical oncology 2000  شیوع هر یک از انواع کانسرهای تیروئید را بررسی کرده است:

 

incidence

tumor histology

81-87

differentiated carcinomas

papillary

follicular variant of papillary

follicular & hurtle cell

6-8

medullary

5

anaplastic

1-5

lymphoma

<1

metastatic

 

§ از نظر شيوع سني در مطالعه اي كه در سالهاي 1987 – 1969 در نيوزلند روي 212 مورد کانسر تيروئيد انجام شد ميانگين سني بيماران 46 سال گزارش شد.

§ در مطالعه اي كه در طي سالهاي 1999 – 1985 در كلمبيا بر روي 75 بيمار مبتلا به كانسر آناپلاستيك انجام شد 68 % اين بيماران خانم بودند و ميانگين سني آنها 74 سال بوده است.

§ در كتاب كلينيكال انكولوژي 2001 شيوع سني كانسر پاپيلري 45 – 40 و فوليكولار 53 – 48 سال ذكر شده است. كانسر مدولاري در فرم فاميليال در دهه هاي اول زندگي شايع است. كانسر آناپلاستيك در دهه هاي آخر زندگي شايع است.

§ از نظر شيوع جنسي در مطالعه اي كه در ايسلند در طي سالهاي 5195 تا 1984 انجام شد از 480 مورد تومور تيروئيد تشخيص داده شده نسبت زن به مرد 8/2 گزارش شد. (367 زن ، 129 مرد)

§ در مطالعه اي كه در طي سالهاي 1969 تا 1987 در نيوزلند انجام شد از 212 مورد كانسر تيروئيد نسبت زن به مرد 4 به 1 (170 زن، 42 مرد) گزارش شد.

§ در كتاب كلينيكال انكولوژي 2001 نسبت زن به مرد 5/2 ذكر شده است.

§ در بيشتر كشورها مورتاليتي كانسر تيروئيد در زنان 2 – 5/1 برابر مردان است.

§ در مطالعه اي كه در طي سالهاي 1981 – 1958 در سوئد انجام شد 5838 مورد فرد مبتلا به كانسر تيروئيد مطالعه شدند كه نسبت زن به مرد براي كانسر پاپيلري 9/4 % به 1/2 % و براي كارسينوم فوليكولار 9/0 % به 1/2 % گزارش شد.

§ دركودكان كانسر تيروئيد نادرتر از بالغين است و 5/1 – 5/0 % كل بدخيمي ها را تشكيل مي دهد. در اين گروه سني شيوع كانسر پاپيلري 87 – 68 %، كانسر فوليكولار 22 – 7/2 % و كانسر مدولاري 17 – 11 % است.

§ به طور كلي نسبت مرد به زن در كانسر هاي تيروئيد تمايز يافته همانند بالغين است. شيوع كانسرهاي تيروئيد با افزايش سن افزايش مي يابد.

§ ارتباط رادياسيون و كارسينوم تيروئيد براي اولين بار در سال 1950 پيشنهاد شد. نشان داده شده است افرادي كه تحت رادياسيون درماني سر و گردن در كودكي قرار گرفته اند در خطر كانسر تيروئيد در 20 – 15 سال آينده هستند.

§ نشان داده شده است كه محتواي يد رژيم غذايي در ايسلند بالاست. بعضي مطالعات افزايش غير معمول كانسر پاپيلري را به اين موضوع مرتبط مي دانند. همچنين مطالعات در Switzerland نشان داده است كه شيوع كانسر پاپيلري بدنبال يد دار كردن نمك افزايش يافته است.

هدف كلي

تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد از نظر زير گروه هيستوپاتولوژيك، توزيع سني، جنسي و محل آناتوميك آن در انستيتو كانسر و امام در طي سالهاي 1381 – 1371

اهداف اختصاصي

§ تعيين فراواني هر يك از زير گروه هاي كانسر تيروئيد

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب سن

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب جنس

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب محل آناتوميك

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب گروه هاي شغلي

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب محل سكونت

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب سابقه فاميلي

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب سابقه رادياسيون

§ تعيين فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد برحسب وجود ندول

روش بررسي:

§ نوع مطالعه: توصيفي گذشته نگر (case series)

§ جمعيت مورد مطالعه: كليه مبتلايان به كانسر تيروئيد در فاصله سال هاي 1381 – 1371 كه  320نفر بودند.

§ نمونه: همه افراد انتخاب شده (سرشماري) که  320نفر بودند.

§ روش جمع آوري داده ها: براساس بررسي اطلاعات موجود در پرونده هاي بايگاني انستيتو كانسر و امام .

§ روش تجزيه و تحليل داده ها: از شاخص هاي توصيفي مانند ميانگين، انحراف معيار و نسبت ها و جداول توزيع فراواني يك يا دو بعدي براي توصيف داده ها استفاده  گرديد.

§ مشكلات و محدوديت ها: باتوجه به اين كه مطالعه به صورت گذشته نگر صورت گرفت طبيعي است كه وابسته به ميزان كامل بودن اطلاعات ثبت شده در پرونده هاي بيماران  بود.

نتایج :

همانطور كه ذكر شد هدف از اين مطالعه بررسي فراواني انواع كانسرهاي تيروئيد از نظر زير گروه هاي هيستوپاتولوژيك، توزيع سني، جنسی و محل آناتوميكي آن در انستيتو كانسر و امام در طي سال هاي 81 – 1371 مي باشد، كه مجموع موارد مورد بررسي 320 موردبودند.

ميانگين سني بيماران ( 6/15 _+ 2/50 سال)، كمترين سن 12 سال و بيشترين سن 98 سال بود.

سن بيماران در اين مطالعه به چهار گروه تقسيم شدند كه بقرار زير مي باشد.

1 – (30 –10 سال)،                   2- (50 – 30 سال)،

3 –( 70 – 50 سال )                و 4 –( بزرگتر از 70 سال )

كه فراواني بيماران در گروه بندي مذكور عبارتند از:

1-  39 مورد (2/13 %) 30 – 10 سال

2 – 128 مورد (40 %)         50 – 30 سال

3 – 121 مورد (8/36 %) 70 – 50 سال

4 – 33 مورد (10 %) بزرگتر از 70 سال


فراوانی گروههای سنی بیماران مورد مطالعه

 

 

درصد

تعداد

گروههای سنی بیماران

13.2

39

30-10

40

128

50-30

36.8

121

70-50

10

33

70<

100

320

جمع


فراوانی انواع زیر گروههای هیستوپاتولوژیک بر حسب گروه های سنی 

جمع

70<

70-50

50-30

30-10

زیرگروههای هیستوپاتولوژیک

درصد

تعداد

درصد

تعداد

درصد

تعداد

درصد

تعداد

درصد

تعداد

100

218

8.7

19

35.3

77

42.2

92

13.8

30

پاپیلری

100

35

2.9

1

28.6

10

60

21

8.6

3

فولیکولار

100

29

6.9

2

31

9

41.4

12

20.7

6

مدولاری

100

34

29.4

10

64.7

22

5.8

2

-

-

آناپلاستیک

100

4

-

-

75

3

25

1

-

-

لنفوما

 

نتایج : 

از لحاظ جنس بيماران مورد مطالعه، 194 مورد (6/60 %) از بيماران  از جنس مونث و 126 مورد (4/39 %) مذكر بودند. 

نسبت ابتلاي جنس مونث به مذكر 5/1 به 1 مي باشد. 

 

فراوانی جنس بیماران مورد مطالعه

 

درصد

تعداد

 جنس بیماران

60.6

194

زن

39.4

126

مرد

100

320

جمع

فراوانی انواع زیر گروههای هیستوپاتولوژیک بر حسب جنس بیماران

 

 

جمع

مذکر

مونث

زیرگروههای هیستوپاتولوژیک

درصد

تعداد

درصد

تعداد

درصد

تعداد

100

218

35.8

78

64.3

140

پاپیلری

100

35

40

14

60

21

فولیکولار

100

29

58.6

17

41.3

12

مدولاری

100

34

44.2

15

55.8

19

آناپلاستیک

100

4

50

2

50

2

لنفوما

 

 

نتایج :

 از لحاظ فراواني انواع هيستوپاتولوژيك كانسرهاي تيروئيد در اين مطالعه: 

كانسر تيروئيد به انواع هيستوپاتولوژيك

1 – كانسر پاپيلاري 2 – فولیکولار        3 – مدولاری 

4 – آناپلاستیک                         5 - لنفوما

تقسيم شدند كه فراواني آنها بقرار زير مي باشد: 

1 – 218 مورد (1/68 %) كانسر پاپيلاري 

2 – 35 مورد (9/10 %)   كانسر فوليكولار 

3 – 29 مورد (06/9 %)          كانسر مدولري

4 – 34 مورد (6/10 %)          كانسر آناپلاستيك 

5 – 4 مورد (2/1 %)          لنفوما 


فراوانی انواع هیستوپاتولوژیک کانسرهای مورد مطالعه


درصد       تعداد         انواع هیستوپاتولوژیک 

1/68         218         پاپیلری        

9/10         35           فولیکولار      

6/10         34           آناپلاستیک     

06/9         29           مدولاری       

2/1         4             لنفوما          

100         320           جمع            

در مورد ميانگين سني بيماران برحسب زير گروه هاي هيستوپاتولوژيك در اين مطالعه، فراواني آنها بقرار زير مي باشد: 

 

زير گروه هاي هيستوپاتولوژيك

ميانگين سني سال

كانسر پاپيلاري

4/15 _+ 7/48

فوليكولار

2/13 _+ 7/46

مدولاري

1/16 _+ 1/46

آناپلاستيك

2/9 _+ 4/61

لنفوما

2/8 _+5/54


همانطور كه ملاحظه مي شود در جدول فوق، ميانگين سني بيماران در زير گروه آناپلاستيك از ساير زير گروه ها بیشترمی باشد.

( 2/9 _+ 4/61سال) 

نتایج :

از لحاظ فراواني تظاهرات باليني بيماران مورد مطالعه 

تظاهرات باليني به زير گروه هاي زير تقسيم شدند: 

1 – توده گردني: 170 مورد (1/53 %) 

2 – توده تيروئيد (بزرگي تيروئيد): 136 مورد (5/42 %) 

3 – تغيير تون صدا: 6 مورد (87/1 %) 

4 - پركاري تيروئيد: 3 مورد (93/0 %)

5 – توده استخواني: 5 مورد (56/1 %)

 

كه در مورد توده استخواني، يك بيمار كه بدنبال fracture استخوان ران تحت بيوپسي قرار گرفته بود، و تشخيص كارسينوم پاپيلري در آن مشخص شد. 

درمورد فراواني ندول در بيماران مورد مطالعه، 72 مورد (8/22 %) از بيماران داراي سابقه ندول بودند. 

درمورد فراواني ندول در بيماران مورد مطالعه، 72 مورد (8/22 %) از بيماران داراي سابقه ندول بودند. 

 

فراوانی وجود ندول دربیماران مورد مطالعه

 

درصد

تعداد

وجود ندول

22.8

73

بله

77.2

247

خیر

100

320

جمع

 

فراوانی زیر گروههای هیستوپاتولوژیک بر حسب وجود ندول

 

نتایج: 

از لحاظ سابقه رادياسيون در بيماران مورد مطالعه، 16 مورد (5 %) از بيماران داراي سابقه رادياسيون مي باشند. 


 

فراوانی سابقه رادیاسیون در بیماران مورد مطالعه

 

درصد

تعداد

سابقه رادیاسیون

5

16

بله

95

304

خیر

100

320

جمع

 

فراوانی زیرگروههای هیستوپاتولوژیک بر حسب سابقه رادیاسیون 
 

نتایج : 

 در مورد محل آناتوميكي كانسرهاي تيروئيد در اين مطالعه ، محل آناتوميكي به سه زير گروه 1 – راست 2 – چپ

3 – ايسموس تقسيم شد كه فراواني توده ها در تقسيم بندي فوق بقرار زير مي باشد: 

1 – 184 مورد (5/57 %) در لوب راست 

2 – 122 مورد (1/38 %) در لوب چپ 

3 – 14 مورد (4/4 %) در ايسم

فراوانی انواع زیر گروههای هیستوپاتولوژیک بر حسب محل آناتومیکی 

 


نتایج:

 در مورد سابقه فاميلي در بيماران مورد مطالعه، در 60 مورد اطلاعات مربوطه در پرونده موجود نبود و در ساير بيماران نيز سابقه فاميلي كانسر تيروئيد وجود نداشت. 

در مورد شغل بيماران مورد مطالعه، فراواني آنها بقرار زير مي باشد: 

1 – خانه دار: 175 مورد (6/54 %) 

2 – بيكار: 18 مورد (6/5 % ) 

3 – كارگر: 25 مورد (8/7 %) 

4 – كارمند: 20 مورد (25/6 %) 

5 – راننده: 25 مورد (8/7 %) 

6 – بازنشسته: 15 مورد (6/4 %) 

7 – محصل: 10 مورد (12/3 %) 

8 – كشاورز: 12 مورد (75/3 %) 

9 – آزاد: 25 مورد (8/7 %) 


فراوانی شغلی بیماران مورد مطالعه 


 
 

فراوانی محل سکونت بیماران مورد مطالعه

بحث و نتيجه گيري:

 همانطور كه ذكر شد مجموع موارد مورد بررسي در اين مطالعه، 320 موردبودند، كه ميانگين سني بيماران در اين مطالعه،

 (2/50 سال) بود. 

در مطالعات مشابه انجام شده، از جمله مطالعه اي كه در نيوزلند در سالهاي 87 – 1967 بر روي 312 موردكانسر تيروئيد انجام شد، ميانگين سني بيماران 46 سال گزارش شد، كه تقريباً مشابه به مطالعه ما مي باشد. 

درمجموع كانسرهاي تيروئيد، طبق آمار كتاب text و مطالعات، شيوع سني اين تومور در دهه پنجم ميباشد، بجز برخي از انواع از جمله نوع آناپلاستيك كه شيوع سني آن در دهه هفتم و هشتم مي باشد

همچنين در اين مطالعه، بيشترين فراواني بيماران مربوط به گروه سني (50 – 30 سال) مي باشد. (40 %) 

از نظر شيوع جنسي بيماران مورد مطالعه، (6/60 %) از بيماران از جنس مونث و (4/39 %) از جنس مذكر بودند. 

و نسبت ابتلاي جنس مونث به مذكر 5/1 به 1 مي باشد. 

در مطالعات انجام شده، از جمله مطالعه اي كه در ايسلند طي سال هاي 1955 تا 1984 بر روي 480 بيمار مبتلا به كانسر تيروئيد انجام شده است، نسبت ابتلاي زن به مرد را (8/2 به 1) گزارش كرده است. 

در مطالعه ديگر كه در كشور نيوزلند طي سالهاي 1969 تا 1987 بر روي 212 مورد كانسر تيروئيد انجام شده است، نسبت ابتلاي جنس مونث ، مذكر را (4 به 1) گزارش كرده است. 

در كتاب كلينيكال انكولوژي نسبت ابتلاي زن به مرد (5/2 به 1) ذكر شده است. 

پس همانطور كه در مطالعه ما و ساير مطالعات مشخص شده است، نسبت ابتلاي جنس مونث در كانسر تيروئيد همواره بيشتر از جنس مذكر مي باشد. پس در بيماران خانم در دهه هاي سني پنجم و به بالا مواظب بروز كانسر باشيم. 

 طبق كتاب Thyroid Cancerشيوع جنسي اين كانسر در كشور ايرلند مشابه مطالعه ما مي باشد (5/1 به 1). 

در مورد فراواني انواع هيستوپاتولوژيك در اين مطالعه

بيشترين فراواني مربوط به كانسر پاپيلاري (1/68 %) و بعد از آن به ترتيب فوليكولار (9/10 %)، آناپلاستيك (6/10 %)، مدولاري (06/9 %)  مي باشد. در مطالعات انجام شده از جمله در اطلاعات بدست آمده از مركز اطلاعات كانسر آمريكا، از 53856 مورد كانسر تيروئيد در طي سال هاي 95 – 1985،( 79 %) كانسر پاپيلري، (13 %) فوليكولار، (6/3 %) مدولاري، (7/1 %) كانسر آناپلاستيك بوده اند. 

در مطالعه ديگر بر روي 1103 بيمار كه در بيمارستان Essen آلمان تحت درمان قرار گرفتند، (61 %) پاپيلري، (24 %) فوليكولار، (5 %) مدولاري گزارش شد. 


در يك مطالعه ديگرکه در سال 1997 در آلمان انجام شده است، كانسر پاپيلاري و فوليكولار (90 %) و مدولاری  )10%) ذكر شده است. 

در كتاب كلينيكال انكولوژي 2001 شيوع كانسر پاپيلاري، (2/79 %) و فوليكولار (6/12 %) گزارش شده است. پس آنچه كه معلوم شد، در اغلب مقالات كانسر پاپيلاري (80 – 40 %) فوليكولار (40 – 10 %) مدولاري (10 – 1 %) و آناپلاستيك (14 – 2 %) گزارش شده است. 

كه فراواني انواع هيستوپاتولوژيك كانسرهاي تيروئيد در مطالعه ما نيز در اين range قرار مي گيرد. پس شايعترين نوع هيستوپاتولوژيك، كانسر پاپيلاري مي باشد كه شايعترين شيوع سني نيز در آن زير گروه دهه پنجم مي باشد. در اين گروه سنی بايد بخصوص در جنس مونث مراقب بروز اين كانسر باشيم تا با تشخيص و درمان به موقع از بروز عوارض و متاستاز اين كانسر جلوگيري به عمل آوريم. 


در مورد شيوع جنسي هر يك از زير گروه هاي هيستوپاتولوژيك كانسر تيروئيد، در اين مطالعه، در مورد 

1 – كانسر پاپيلري: (3/64 %) جنس مونث، (8/35 %) جنس مذكر

2 – فوليكولار: (60 %) مونث، (40 %) مذكر

3 – مدولاري: (3/41 %) مونث، 6/58 %) مذكر 

4 – آناپلاستيك: (8/55 %) مونث، (2/44 %) مذكر

5 – لنفوما: (50 %) مونث، (50 %) مذكر 


در مطالعه مشابه انجام شده در كشور ايسلند در طي سالهاي 84 – 1955 فراواني جنسي هر يك از زير گروه هاي هيستوپاتولوژيك به قرار زير مي باشد: 

1 – پاپيلري: (4/75 %) مونث، (6/24 %) مذكر 

2 – فوليكولار: (5/68 %) مونث، (5/31 %) مذكر

3- مدولاري: (100 %) مونث، (0 %) مذكر

4 – آناپلاستيك: (8/75 %) مونث، (2/24 %) مذكر 

همانطور كه در هر دو مطالعه ملاحظه مي شود، در بيشتر انواع زير گروه هاي هيستوپاتولوژيك  شيوع اين كانسر در جنس مونث بيشتر از مذكر مي باشد. 


زمان انتشار: 1393/03/31 (5 سال قبل)
تعداد بازدید: ۳۶۳۳