بررسی اورژانسهای راه هوایی فوقانی در کودکان بستری در بخش گوش و حلق و بینی بیمارستان امام خمینی(ره) در سالهای 75-1370

بخش کثیری از اورژانسهای طبی مربوط به انسداد مجاری راه هوایی تنفسی می باشد. انسداد بسته به محل آن به دو دسته تقسیم میگردد: انسداد راه هوایی فوقانی و انسداد بخش های تحتانی درخت تراکئوبرونشیال.

آنچه در این مطالعه بیشتر مورد نظر و بررسی ما می باشد اورژانس های راه هوایی فوقانی در رده سنی اطفال است.

اورژانس های راه هوایی شامل چند دسته است:

1- عوامل مکانیکی از قبیل جسم خارجی، تنگی تراشه متعاقب لوله گذاری و تراکئوستومی.

2- عوامل التهابی و عفونی از قبیل اپی گلوت حاد، کروپ و لارنژیت.

3- آنومالی های مارزادی مانند تنگی مادرزادی برونش و تراشه، آترزی کوان.

در برخورد با چنین بیمارانی آنچه اهمیت دارد این است که از لحظه برخورد با بیماران که اکثرا دچار دیسترس تنفسی می باشند تا نجات بیمار یک زمان طلایی (Golden time) در اختیار داریم تا بیمار را از مرگ نجات دهیم. لذا در برخورد با بیمارانی از قبیل اقدام درمانی باید خیلی سریع آغاز گردد. از اینر و بر آن شدیم تا به بررسی بیشتر این موارد و علائم یافته های بالینی آنان بپردازیم. در بررسی های انجام شده نتایج ذیل بدست آمده است:

استاد راهنما : دكتر رزم پا