هرگاه سخن از عمل جراحی زیبایی بینی(راینوپلاستی) به میان می‌آید، مباحث مربوط به نقش زیبایی بینی در صورت مطرح می‌شود. در صورتی که نباید از نقش عملکردی بینی غافل شد.  همین مساله است که عمل جراحی پلاستیک بینی را به مشکل‌ترین عمل جراحی زیبایی در بدن تبدیل کرده است. در بسیاری از کتاب‌ها، مولفان بزرگ به ‌این نکته توجه موکد داشته‌اند که جراحی پلاستیک بینی مشکل‌ترین عمل زیبایی در بدن است. علت، آن است که در عمل بینی با عضوی روبه‌رو هستیم که در مرکز صورت قرار دارد و تاثیرات میلی‌متری و ظریف آن می‌تواند تغییرات بزرگی در چهره فرد ایجاد کند. نکته دوم اینکه، بینی عضوی با عملکردهای بسیار مهم است. 
 در حقیقت می‌توان یک بینی فیزیولوژیک و سالم را در بینی‌ای که دارای زیبایی طبیعی است، جستجو کرد. از همین رو امروزه در اعمال زیبایی بینی سعی شده تا حد امکان حالت طبیعی بینی حفظ شود چرا که بیشتر مشکلات تنفسی در بینی‌هایی است که به شکل مصنوعی درآمده یا بیش از حد کوچک شده‌اند و به‌اصطلاح عروسکی عمل شده‌اند. این نوع بینی‌ها سوراخ‌های بسیار کوچکی دارند که هوای کافی برای تنفس فرد به خصوص در موقع خواب تامین نمی‌شود و موجب بروز مشکلات فراوانی در این افراد می‌شود. در عمل جراحی پلاستیک بینی در کنار مساله زیبایی باید حفظ عملکرد بینی مد نظر قرار بگیرد. در غیر این صورت زیبایی ظاهری به تنهایی تامین کننده نیاز فرد نخواهد بود. زیبایی‌ای که به واسطه آن خواب راحت از فرد سلب شود هیچ ارزشی نخواهد داشت.

 بیمارانی باید برای عمل بینی از سوی جراح انتخاب شوند که خواسته‌های منطقی دارند و تمایلی به کوچک شدن بیش ازحد بینی ندارند و بیشترخواهان این هستند که یک بینی طبیعی داشته باشند. این افراد اغلب تحت تاثیر دیگران نیستند. بیماران باید به‌این نکته توجه داشته باشند که تغییر بینی تا جایی مورد قبول است که به مرزهای عملکردی و مرزهای تنفس آسیب نرسد.
با این تفاصیل یک جراح علاوه بر تخصص پلاستیک باید مهارت‌های خاصی را در زمینه کارکردهای بینی داشته باشد. البته بسیاری از جراحان، دوره‌های مربوط به‌این مهارت‌ها را دیده‌اند اما به هرحال بیماران هنگامی‌که می‌خواهند جراح خود را انتخاب کنند، به چند نکته باید توجه داشته باشند: اول اینکه نتایج طبیعی بسیار قابل قبول‌تر است. طبیعی یعنی اینکه به لحاظ زیبایی شناختی متوجه عمل انجام شده روی بینی نشوید. گویی این بینی ازابتدا و به صورت طبیعی به ‌این شکل بوده است. دوم اینکه جراحانی را انتخاب کنند که بینی و سوراخ‌های بینی را کوچک نمی‌کنند یا آنهایی که در تناسب بینی با صورت، اصول آنالیز صورت را رعایت می‌کنند و در آخر، جراحانی که علاوه بر زیبایی طبیعی بینی به عملکرد صحیح تنفسی بیمار نیز توجه می‌کنند. در نتیجه به نظر من بهترین راینوپلاستی آن است که سلامت بینی در آن حفظ شده باشد که ‌این نکته را با هیچ چیز دیگری نمی‌توان عوض کرد بنابراین بیماران پیش از عمل بینی باید به تمامی‌این نکات توجه داشته باشند. 
آیا رویه‌ای که در راستای تناسب کامل عملکرد بینی و ویژگی‌های هر فرد با این رویه که فقط از فرد درباره فرم و مدل خاص بینی مورد پسندش نظرخواهی می‌شود، در تناقض نیست؟  این امر یک مساله سلیقه‌ای نیست. بینی مانند مدل لباس نیست که هرکسی بنا بر سلیقه شخصی آن را انتخاب کند. بهترین بینی برای هر فرد فقط یک بینی است وبه هیچ عنوان نمی‌تواند سلیقه‌ای باشد. اگر در سابقه تاریخی چند قرن اخیر به اصول زیبایی شناختی توجه کنیم هنوز معیارهایی که لیوناردو داوینچی از آنها به عنوان معیار زیبایی در‌ترسیم چهره استفاده می‌کرد در کتب مهم جراحی پلاستیک به صورت معیار تدریس می‌شود. در واقع این زوایا، اندازه‌ها و ابعادی که بین قسمت‌های گوناگون بینی وجود دارد استانداردهایی برای زیبایی است؛ به‌این معنی که زیبایی هم برای خود استانداردی دارد. این طور نیست که هر فردی بنا بر سلیقه هر تغییراتی در بینی انجام دهد. طبق اصول زیبایی تنها آن بینی برای صورت حداکثر زیبایی را به وجود می‌آورد که حداکثر تناسب را با چهره داشته باشد، نه حداکثر کوچکی را. در برخی عمل‌ها که فقط به کوچک شدن بینی توجه شده نه تنها بر زیبایی فرد افزوده نشده بلکه تناسب چهره نیز کاملا از بین رفته است. درحقیقت معنی زیبایی در تناسب و‌هارمونی میان اجزا است.

منبع : روزنامه سلامت