يا مقلب القلوب والابصار | يا مدبر الليل والنهار | يا محول الحول والاحوال | حول حالنا الی احسن الحال سلام؛ سلامی به طراوت و شادابی گلهای بهاری خدمت همه دوستان عزيزم، بهار با همه زيبايی و طراوت و نشاط در راه است. بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک، شاخههای شسته، باران خورده، پاک، آسمان آبی و ابر سپيد، برگهای سبز بيد، عطر نرگس، رقص باد، نغمهی شوق، پرستوهای شاد، خلوت گرم کبوترهای مست، نر...
روح در اين فصل زاده، عشق در اين روز سر زده و زمان با وى آغاز شده است «سخن تازه از نوروز گفتن دشوار است. نوروز يك جشن ملى است، نوروز داستان زيبايى است كه در آن طبيعت و احساس و جامعه هر سه دستاندركارند.» « نوروز كه قرنهاى دراز است بر همهى جشنهاى جهان فخر مىفروشد، از آن رو هست كه يك قرار داد مصنوعى اجتماعى و يا يك جشن تحميلى سياسى نيست، جشن جهان است و...
جشن هاى كهنسال ايرانى كه ريشه از تاريخ اسطوره اى ايران زمين مى گيرند، گوشه اى از باور هاى نمادين و زيباى ايرانيان را بازمى تابانند و در واقع مى توان آنها را نماد هاى ديگرى از هويت انسان كهن قلمداد كرد. هويت نمادينى كه گاه با اندك تغييراتى تا امروز به حيات پرشكوه خود ادامه داده است تا بيانگر بخشى از انگاره هاى فكرى انسان باستان درباره طبيعت پيرامونش باشد. اين جشن هاى ملى و اسطوره اى كه هريك به مناس...
نوروز يادگار روزگاران کهن و اساطيری سرزمين ايران و شايد منطقه ای است که ايران در آن واقع شده است. اما برخلاف اين عمر دراز و سن کهن، نوروز نماد به فراموشی سپردن فرسودگی ها و کهنگی ها و پذيرش تغييرات و دگرگونی های تازه و نو کردن زمانه و نشانه روز و روزگاری تازه است.مهرداد بهار که متخصص اساطير و آئين های ايران باستان بود، نوشته است که زمان در ديدگاه انسان اعصار کهن به دو گونه مقدس و نامقدس بخش ...
زردى من از تو ، سرخى تو از من"،" غم برو، شادى بيا" و " محنت برو ، روزى بيا "، از جمله اشعارى است كه پدربزرگها و مادربزرگهاى امروز كه همانا جوانان ديروز هستند، با نام "چهارشنبه سورى" با خود زمزمه مىكنند. در روزگاران نه چندان دور در ايران كهن رسم بود كه مقارن چهارشنبه آخر سال خانوادههاى ايرانى به يمن رسيدن آواى بهار از روى كپههاى خار و گزن افروخته شده مىپريدند. نحوست خاكستر قديمىهااعتقاد داشت...
و اما تو ای حسین! با تو چه بگویم؟ شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین حائل. و تو ای چراغ راه! ای کشتی نجات! ای خونی که از آن نقطه زهراب جا به جا میتپید و میجوشید و در بستر زمان جاری هستی و بر همه نسلها میگذری و از زمین حاصل خیز راستی را سیراب خون میکنی و بذر شایسته را در زیر خاک میشکافی و میشکوفانی و نهال تشنه ای را به برگ و بار و خرمی مینشانی. آه. آری! ای آموزگار بزرگ شهادت! برقی از آن نور را بر این...
۱-رازى بنيان دانش پزشكى ايرانى و بويژه پزشكى يونانى را مى پذيرد ولى نظريات گذشتگان را با نقد خود همراه مى كند. ۲-كتاب هاى پزشكى رازى در بها دادن به آزموده هاى شخصى، باورى ژرف دارد، از اين رو او را از همطرازاش متفاوت مى سازد. ۳- رازى نخستين كسى است كه هدفمندانه آنچه را در برخورد با بيماران خود ديده و آزموده هايى كه به وسيله خودش از بوته آزمايش گذرانده،به نگارش درآورده است. يكى از ويژگى هاى رازى بر ...
جشن سيزده فروردين ماه روز بسيار مبارک و فرخنده است. ايرانيان چون در مورد اين روز آگاهي کمتري دارند آن روز را نحس مي دانند و براي بيرون کردن نحسي از خانه و کاشانهً خود کنار جويبارها و سبزه ها مي روند و به شادي مي پردازند. تا کنون هيچ دانشمندي ذکر نکرده که سيزده نوروز نحس است. بلکه قريب به اتفاق روز سيزده نوروز را بسيار مسعود و فرخنده دانسته اند. مثلا در صفحهً 266 آثار الباقيه جدولي براي سعد و نحس آ...
طبيعت با بهار طراوت مىيابد و معنويت با بهار رمضان اوج مىگيرد. بهار طبيعت با نوروز آغاز مىشود و بهار معنويت با ماه رمضان. سردى طبيعت با شكوفههاى بهارى و سرود بلبلان رخت بر مىبندد و يخهاى عصيان و نافرمانى، با زمزمههاى نيمه شب رمضان و ترنم دعاى رمضانيان آب مىشود. در رمضان است كه مىتوان هفت شهر عشق را پيمود و ديو نفس را بر زمين افكند و در عيد فطر پيروزى فطرت بر شهوت را، جشن گرفت.اگر گردش زمين ...
اندر دل من هزار خورشيد بتافت آخر به كمال ذره اى راه نيافت ابن سينا نابغه جهانى اول شهريور روز پزشك و روز بزرگداشت فيلسوف و پزشك بزرگ ابو علی سينا می باشد. بدين مناسبت مختصرى از زندگى پرتلاطم و آثار اين انديشمند بزرگ ايرانى تهيه شده تاكمكى در شناساندن يكى از بزرگان كشورمان باشد . اين نابغه بزرگ در 54 يا 55 سالى كه زندگى كرد يا زندانى و فرارى بود و يا در مشاغلى مانند وزارت...