پوست، عضو زنده بدن است كه داراي چند لايه است. بالاترين لايه پوست اپيدرم است كه از سلولهاي مرده پوست تشكيل شده و سطح پوست را ميسازد. هر فرد سالم در هر دقيقه حدود 30 هزار سلول پوست مردهاش ميريزد. با اين حال سلولهاي پوست زنده بهطور مداوم در قسمت زيرين اپيدرم توليد شده و جاي سلولهاي مرده را ميگيرند. منظور از لايه زير اپيدرم، درم است كه حاوي عروق خوني، اعصاب و لايه چربي است.
به دليل اين پويايي هرگاه زخمي روي پوست ايجاد شود، ترميم ميشود و جاي زخم يا اسكار از بين ميرود اما بسته به نظر جراحان پلاستيك، درمان اسكار طيف وسيعي دارد و شامل اقدامات غير جراحي و جراحي است كه همه اين اقدامات در جهت بهبود ظاهر اسكار انجام ميشود.
بعضي بيماران به عملهاي جراحي متعدد نياز دارند كه بهطور معمول اين اقدامات وقتي صورت ميگيرد كه درمان دارويي يا موارد غيرجراحي پاسخگو نباشد. در اين موارد جراح به وسيله يك عمل جراحي زخم يا اسكار را بر ميدارد و در واقع با برداشتن آن بافت، اندازه اسكار كوچكتر ميشود و گاهي اوقات اسكارهاي بزرگي را كه ناشي از تصادفات يا سوختگي هستند و بسيار بدشكل شدهاند، با استفاده از پيوند يا گرافت پوستي يا پوست مصنوعي درمان ميكند.
استفاده از پوست مصنوعي كه با تاييد وزارت غذا و داروي آمريكا از آوريل 2002 به كار گرفته شدهاند، براي اسكارهاي بدشكل ناشي از سوختگي كاربرد دارد. اين پوست مصنوعي شامل دو لايه است كه بهطور معمول لايه زيرين از كلاژن گاوي و لايه رويي از جنس سيليكون است. براي استفاده از آن بايد ابتدا بافت اسكار را برداشت و پوست مصنوعي را جايگزين كرد.
روش ديگر كاربرد ليزر و درم ابريژن است كه بهطور معمول براي اسكارهاي كوچك مثل اسكار ناشي از آكنه و يا اسكارهاي برآمده يا فرورفته كاربرد دارد. با اين روش، لايه بالايي پوست يا اپيدرم برداشته ميشود.
ليزرهايي كه بهطور معمول براي رفع اسكار استفاده ميشود، اغلب ليزرهاي دياكسيد كربن و اربيوم ياك است كه اپيدرم را بر ميدارد و لايههاي زيرين را محكمتر ميكند. برخي از اسكارها به حالت برآمده هستند كه آنها را كلوييد ميناميم كه آنها هم با نوعي ليزر )PDL( درمان ميشوند.
ليزر اغلب باعث تورم يا قرمزي موقت پوست ميشود و در 33 تا 85 درصد موارد ميتواند تغيير رنگ در پوست ايجاد كند كه البته اين خطر در افراد با پوست تيره بيشتر است.
منبع : نشريه سلامت