جستجو در تازه ها
جستجو در پژوهش ها
جستجو در اطلاعات پزشکی
جستجو در
زندگی زیباست ای زیباپسند :: زنده اندیشان به زیبایی رسند
رینیت آلرژیک در اطفال
812 بار مشاهده شده
    تب علفي يا ورم غشاي مخاطي بيني در اثر حساسيت در کودکان ما اغلب به اشخاصي برمي خوريم که پي در پي عطسه مي کنند و از خارش و آبريزش چشم و بيني رنج مي برند . علائم فوق نشان دهنده « تب علفي » يا ورم غشاي مخاطي بيني است که از حساسيت ناشي مي شود . برخي اين بيماري را با سرماخوردگي يا آنفلوانزا اشتباه مي کنند ، ‌در حالي که تب علفي محدود به يک دوره معين نيست و خارش نيز به همراه دارد . براي تشخيص تب علفي در کودکان کم سن و سال ، مدت دوام بيماري مدرک مهمي است . سرماخوردگي معمولاً با گلودرد آغاز مي شود و حداکثر ۱۰ روز به طول مي انجامد ، ولي مدت حساسيت متغير است و ممکن است گاه گرفتگي بيني فقط يک يا دو روز به طول بيانجامد . در حالي که در زماني ديگر شايد مدت آن طولانيتر از يک دوره سرماخوردگي باشد . تب علفي انواع مختلفي دارد و اين امکان وجود دارد که کودک به بيش از يک نوع آن مبتلا شود . به عنوان مثال ، احتمال دارد که يک کودک به تورم غشاي مخاطي بيني در اثر انبساط عروق ناحيه دچار شده باشد . اين نوع حساسيت با مواد تحريک کننده ( اعم از عطر و فلفل و دود و ... ) تشديد مي شود . برخي مواقع ،‌استفاده مداوم از اسپري بيني به ورم غشاي مخاط بيني مي انجامد . ورم غشاي مخاط بيني ممکن است در اثر مواد مختلف حساسيت زا اعم از علوفه سبز ،‌درختان و گرده افشاني گياهان در فصول معيني از سال بروز کند . اگر شخصي علائم حساسيت را فقط در ماه ارديبهشت هر سال نشان دهد شايد گرده افشاني درخت زيتون يکي از عوامل مهم ايجاد اين حساسيت باشد . حساسيتهايي که در فصول مشخصي از سال بروز مي کند ممکن است ناشي از حساسيت به غذاهاي فصلي نيز باشد . در غيراينصورت احتمال دارد که عوامل محيطي مانند حيوانات خانگي ، گرد و غبار يا ساير عوامل موجود در محيط زيست عامل ايجاد حساسيت باشند . تب علفي به اين دليل که عوارض متعددي در مجاري فوقاني تنفسي ايجاد مي کند ، معمولاً گمراه کننده است . چون کودکان قادر به رفع ناراحتيهايشان نيستند ، راههاي ويژه اي براي تشخيص حساسيت آنها وجود دارد . واکنشهاي حساسيت معمولاً بين کودکان مشترک است . کودکان معمولاً قادر به برخورد با عارضه خارش نيستند و حتي گاهي ممکن است از وجود اين عارضه بي اطلاع باشند . ليکن به طور غيرارادي واکنشهايي نسبت به آن نشان مي دهند ، مثل فشار بيني به سمت بالا براي تخفيف خارش . اين واکنشها را واکنشهاي حساسيتي مي نامند . فشار بيني به سمت بالا ، موقتاً مجاري هوايي فوقاني را بازکرده و تنفس را تسهيل مي نمايد . ساير واکنشهاي خودبخودي کودکان در برخورد با عوارض حساسيت عبارتند از : تغييرات چهره براي تخفيف خارش ، پيچاندن بيني ،‌دهن کجي و شکلک درآوردن لحظه اي و احتمالاً بروز علائمي در گوش يا چشم . گاهي چشم و پلکها سرخ و متورم شده و دچار خارش مي شوند و در عين حال ترشحاتي نيز از آنها خارج مي گردد . اين عارضه را ورم ملتحمه ناشي از حساسيت مي نامند . اين عارضه معمولاً با ساير واکنشهاي حساسيتي همراه است ، ليکن گاهي نيز منحصراً در چشم ظاهر مي شود . گوشها ممکن است سنگين و دردناک باشند . ناراحتيهاي گوش معمولاً در نوزادان وکودکان زير ۵ سال شايع است . شيپور اوستاش که گوش را به حلق متصل مي کند ممکن است متورم شده و مايعات در آن جمع شود ،‌زيرا وضعيت آن در کودکان به حالت افقي است که با رشد کودک ، به حالت مايل تغيير وضعيت مي دهد و طبعاً در اين حالت کارکرد بهتري خواهد داشت . بچه هايي که به عوارض حساسيت دائمي دچار هستند اغلب فاقد انرژي کافي براي فعاليتهاي فيزيکي و ذهني بوده و ممکن است قادر به استفاده کامل از ظرفيت خود براي بازي و يادگيري نباشند .
مشترک خبرنامه شوید:
معرفی نسخه جدید وب سایت همچنین شما می توانید ویدئوهای سایت را در یوتیوب مشاهده نمایید.
پشتیبانی و اجرا